Na nog ‘n tyd van stilte, het my Sannie Jammergat oomblik my in die skryfluim gekry.
Ek is deesdae ‘n whizz as dit kom by matchmaking. Ek het nog nooit veel gelees in dié talent van my nie, maar deesdae lyk dit of dinge nogal goed uitwerk vir die partye betrokke, hetsy dit my bedoeling was om hulle bymekaar uit te bring of nie.
Sien, die ding staan so. My sussie date nou my beste mansvriend, en hulle is nou al amper twee maande lank gelukkig saam. Ek het nie regtig Cupid gespeel in daardie geval nie, en het eintlik probeer keer dat ek my maatjie in die proses verloor en was helemal daarteen, maar uiteindelik het hulle bymekaar uitgekom. En dit was ek wat hulle aan mekaar voorgestel het.
Onlangs het ek egter begin fokus op ‘n vriendin wat bietjie uit die ouer garde is. Sy is nou al so lank single, sy sukkel om selfs net met mans te praat, tensy sy ‘n bottel wyn agter die blad het.
So het ek haar nou die dag saamgesleep en ‘n ontmoeting gereel met een van my vriende. Als goed en wel. Hulle like mekaar. Hulle gaan op dates. Hulle bly omtrent bymekaar na ‘n week…
Sien. Daar lê die probleem. Of ten minste een van hulle.
As buitestaander kan ek sien hoe vinnig dinge gevorder het. Té vinnig. Maar dis nie die probleem wat ek het met matchmaking nie.
Die probleem lyk soos volg: hier sit ek, heel rustig, gesels met twee vriende en voor ek my oe kan uitvee is hulle ‘n couple. Ewe skielik is ons nie meer drie mense saam nie, maar daar’s ‘n couple, en ek. Vyfde wiel. Baie uit plek en baie ongemaklik.
Die ander probleem is dan dat die ongemaklikheid beteken ek nooi eerder nie meer myself saam wanneer hulle fun goed gaan doen nie.
Ek soek eerder ander single mense waar ek bietjie kan inpas.
En dan begin die ander probleem kop uitsteek. Kort voor lank gaan hulle op allerhande avonture, en aangesien ek eerder saam my single buddies uithang, word ek nie genooi nie, en kort voor lank is daardie hele vriendekring nie meer myne nie, maar die nuwe girlfriend s’n.
So much vir vriende. Ek het dit nou al sien gebeur. Dieselfde met my sus toe sy en die vriende begin uitgaan het. Ewe skielik word hulle saam na ‘n braai toe genooi waarvan ek nie eers weet nie, gaan kyk hulle rugby op Nuweland en gaan drink wyn op een of ander fantastiese fees.
Ek dink eintlik dís erger as om die vyfde wiel te wees.
Om ‘n alleen-wiel te wees. Nie eers ‘n spaarwiel nie. Net alleen.