Almal wil mos maar aan ‘n groep behoort.
Ek was nog nooit goed met inpas nie. In my jonger dae was ek bietjie weird, en hier waar ek deeseae in die studentedorp bly, is ek weer heeltemal te normaal… al die ander mense is weird. Ek het tot begin rook en drink op dieselfde dag op die jonge ouderdom van 15. mens sou kon dink dat jy na ‘n ruk jou les leer en wegbeweeg van die dinge van ‘n kind (dis nou die inpas, sowel as die rook), maar aan die einde van die dag soek jy nog steeds aanvaarding.
Iemand het nou die dag vir my gesê hy dink ek is soos ‘n verkleurmannetjie… ek pas aan by die situasie waarin ek my bevind. Ek is ‘n geek tussen die ander computer boffins, ‘n akademikus in daai kringe, ‘n regte Afrikaner as die Bokke speel en die ordentlike kerkgaande meisie as jy die eerste keer die ouers ontmoet.
Die probleem is natuurlik dat ek nie eintlik een van hierdie dinge is nie… of is ek dan juis almal van hulle? ‘n Mengelsmoes van invloede en kennis wat my toegerus het vir so te sê enige gesprek… solank dit natuurlik nie beteken ek moet die voetwerk van een of ander rugby ou bespreek nie. (Ek kan egter wél uitbrei oor sy spiere!)
Ek het vroeg al die kuns vervolmaak om te máák of jy weet waarvan mense praat.
Die kosskool waar ek vir twaalf jaar was, met al sy streng reëls en regulasies, het ons baie geleer van die lewe… maar seks en mans en dinge was nou nie juis iets wat enige van die naïewe girls iets van geweet het nie, of openlik bespreek het nie…
‘n Vriendin het iewers in die laerskool ons verlaat om na ‘n buurdorp se skool te gaan en het in standerd 6 teruggekeer na ons. Sy het ook teruggekom met ‘n magdom kennis oor die lewe en hoe dinge nou eintlik werk in daardie departement.
Ek was altyd bekend as die rebel en dus moes ek mos nou ook weet van sulke dinge.
Maar eintlik was ek meer naïef as meeste van die ander girls. Ek het eers laat in standers 5 uitgevind van dinge soos pms en period pains, maar toe dié girl haar kennis met ons gedeel het, het almal nader geskuifel om te hoor. Ek het natuurlik ook nader gesit, ore gespits, saamgestem en kopgeknik op die regte plekke… so asof ek mos wéét van sulke goed.
Maar dis hoe ek geleer het. Totdat iemand dit goedgedink het om al my onskuldigheid te steel… maar dis ‘n ander storie.
Langsamerhand het ek koning geword van bietjies inligting versamel. Ek weet bietjie van die wetenskap, die politiek, vermaak, klein bietjie sport en so ‘n paar random feite wat nie eintlik iets beteken nie. Ek kan dus in enige gesprek inloop en darem ‘n vraag vra wat lei tot die volgende bespreking.
Ek wonder hoe dit mense se persepsie van my sou beïnvloed, as hulle geweet het dat ek eintlik net weet wat hulle weet… en dat ek juis by allerdaagse mense alles wat ek weet, leer.
Wie was die girl in st6?
well, that would be telling…
Dit klink ongemaklik baie soos ek wat jy beskryf! Hierdie is darem nie ‘n kommentaar op B se vraag nie – toe ek laas gekyk het was ek nie ‘n girl nie. Die laaste 2 paragrawe