Herinneringe van ‘n see-vakansie lank gelede

So staan ek gisteraand in my favourite pub en bier bestel toe daar ‘n vreemde man na my kyk en sê: “Hey, jou naam is mos Ella! Van waar af ken ek jou?”

Ek staan so half en kyk na hom, herken sy gesig maar het nie ‘n idee hoe ek hom ken nie. Ek noem die vier dorpe waar ek die laaste paar jare gebly het op, maar hy was nie in een van hulle nie. Noem toe al ons vakansie-plekke op… toe tref dit my!

Ek het tot sy naam onthou. Einde van standerd nege was ons op ‘n familie-vakansie in Hartenbos. Hy en sy familie en vriende het daar gekamp. Hy was oppad Stellenbosch toe om te kom swot. Vreemd hoe ek al die details kon onthou. Tot die vriendin wat saam met hom daar was se naam kon ek onthou. Sy is blykbaar Londen toe en weer terug. Hulle het nou kontak verloor.

Daar in Hartenbos het ons skelm wyn gedrink by die ordentlike sokkie in die speelpark, weggekruip in die bosse by Die Duine waar hy my voorgestel het aan giggelgras. (Ná bietjie te veel Bacardi was ek so siek soos ‘n hond en het daarna nie weer die guts gehad om dit te probeer nie!) Dit was ‘n vreemde aand, en toe iemand begin fluit-fluit aangestap kom het ons vinnig laat spaander, net vir ingeval dit die polisie is. Ons was immers almal te jonk om te drink

Ons het ook in die droë supertube gesit en het blykbaar gevry… Die supertube kon ek onthou, maar dié detail kon ek natuurlik glad nie onthou nie. Volgens hom kon ek glad nie soen nie. Ek was nog so innocent in daardie jare.

So agt jaar later sit ons in ‘n pub en praat oor die dinge van daardie tyd. Al die skelm rook en drink en vry. Weird.

Dit laat my sommer terugverlang na daardie vakansies. Ons het al die jare gekamp. Al ses van ons in ‘n karavaan so by die see. So baie tyd in die water spandeer dat jy in die aand op jou kampbedjie nog steeds die roering van die branders kan voel.

Deesdae moet ek hard spaar vir ‘n vakansie. Dis nou as ek die tyd kan afkry om te kan weggaan.

Ek’s sommer jaloers toe dié kalant vertel hoe hy vir nuwejaar Thailand toe vlieg. Sommer net vir twee weke. Hy het sommer laas week gou sy kaartjie gekoop om saam met vriende wat in Korea werk te gaan kuier. Dan gaan hy Viëtnam toe vlieg vir ‘n week of so.

Ek dink nie ek het die guts om dit te doen nie. Ek het in elk geval tans nie die geld daarvoor nie, maar ek kon altyd soos ‘n ander vriendin ‘n persoonlike lening aangaan en vir my vakansie betaal oor ‘n tydperk. Dit klink so lekker.

Dis dalk nou tyd dat ek my paspoort uitsorteer.